Tu ni siquiera presientes
mi regreso y mi cercanía
Cuando en la noche te susurra la luna suave
debes saber:
no es la luna la que ronda tu casa
Soy yo quien va por los senderos azules de tu
jardín.
cuando caminas por las luces muertas del mediodía
y te detienes
asustada por el chillido de un pájaro extraño
debes saber:
es mi corazón que grita desde la otra orilla
Cuando en el crepúsculo ves una sombra negra
màs allá de la laguna oscura
debes saber:
soy yo que camino sereno y solemne
Como si estuviera a tu lado
Antun Branko Šimić (Drinovci Hercegovina 1898- Zagreb 1925)
Traducción Carmen Verlichak
POVRATAK
Ti i ne slutiš
moj povratak i moju blizinu
U noći kada šumi u tvom uhu tiha mjesečina
znaj:
ne koraca mjesečina oko tvoje kuće
Ja lutam plavim stazama u tvojem vrtu
Kad koracajući cestom kroz mrtvo svijetlo podne
staneš
preplašena krikom čudne tice
znaj:
tAntoo krik je moga srca s blizih obala
I kad kroz suton vidiš crnu sjenku što se miče
s onu stranu mrke mirne vode
znaj:
ja koracam uspravan i svečan
kao pored tebe
---
Foto:Pjeme
